مهرماه ۱۴۰۳ بیلبوردهای نصب شده توسط شهرداری تهران در نقاط مختلف پایتخت با تصویری از سردار قاآنی، عباس عراقچی، مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف خبرساز شد. عجیب این که ۱۸ ماه بعد از نصب این بیلبورد قالیباف به عنوان رییس هیات مذاکره به پاکستان رفت.
حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، در پیامی به مناسبت یازدهم و دوازدهم اردیبهشت که مصادف با روز کارگر و روز معلم است، این دو قشر مهم و تأثیرگذار و نقشآفرین را ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد دانستند و با تأکید بر لزوم تجلیل عمیقتر و عملیتر و فراتر از تجلیلهای زبانی از معلمان و کارگران از جمله پرهیز حتیالامکان صاحبان کسب و کارهای آسیبدیده از تعدیل نیروها، خاطرنشان کردند: ایران عزیز همچنان که در پی سالها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، انشاء الله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی- اسلامی و با اولویتدادن به مصرف کالاهای تولید داخل مسیر عبور به سوی قلههای پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود. ‌‌حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، در پیامی به مناسبت یازدهم و دوازدهم اردیبهشت که مصادف با روز کارگر و روز معلم است، این دو قشر مهم و تأثیرگذار و نقش‌آفرین را ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد دانستند و با تأکید بر لزوم تجلیل عمیق‌تر و عملی‌تر و فراتر از تجلیل‌های زبانی از معلمان و کارگران از جمله پرهیز حتی‌الامکان صاحبان کسب و کارهای آسیب‌دیده از تعدیل نیروها، خاطرنشان کردند: ایران عزیز همچنان که در پی سال‌ها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، ان‌شاء الله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی- اسلامی و با اولویت‌دادن به مصرف کالاهای تولید داخل مسیر عبور به سوی قله‌های پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود. متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است: بسم‌الله الرّحمن الرّحیم، دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن از مقام کارگر و منزلت معلم تقدیر به‌ عمل می‌آید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که به‌نوبه خود کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است. معلم در اولین مرحله تحقق از این مقصود نقش‌آفرینی می‌کند. مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت، و بخش مهمی از رشد بینش و قالب‌ریزی هویت نسل آینده برعهده او است. دانش‌آموزان و دانشجویان و طلّابی که در کنار هر معلمی رشد می‌کنند، در آینده نه‌چندان دور، مهارت‌های آموخته و دانش‌های یادگرفته خود را به‌کار بسته و اِی بسا در خُلق‌وخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصه‌ها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینه‌ای، نمایش‌دهنده رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود. از سوی دیگر، عرصه کار، صحنه وسیعی است به‌وسعت کشور که از داخل خانه‌ها، ادارات و واحدهای کسب و کار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاه‌ها و کارخانه‌ها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده می‌شود. هرچقدر این پهنه وسیع از دو عنصر سخت‌کوشی و تعهّد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی به‌شمار می‌روند بیشتر بهره‌مند باشد، پیشرفتگی کشور، بیشتر و بهتر تضمین می‌گردد. می‌دانیم یک کارگر در پرتو تعهّد و حُسنِ عمل، گاه آن‌چنان جایگاهی می‌یابد که شایسته است همچون دست پُرمهر معلم و مربّی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسه تشکر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربیان هر کسی یعنی پدر و مادر او و پس از آن از درک محضر معلّم قابل تأمین است. اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهل‌وهفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحله جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد. معلمان مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ به‌طوری‌که می‌توان ادعا کرد که این دو، به منزله ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد هستند. از این رو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت می‌شود ـ به‌خوبی واقف باشند. همچنان‌که باید به موازات این امر، توجه داشت که تجلیل‌های زبانیِ سالیانه یا هر چندوقت یک بار گرچه بجا و مناسب است ولی قدردانی از تلاش‌های این دو قشر باید عمیق‌تر و عملی‌تر از این حد باشد. بنده تصور می‌کنم همان‌طورکه ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابان‌ها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور به‌عمل می‌آورند، شایسته است در یاری‌کردن معلمان و کارگران هم پشتیبانی قوی‌ای از خود نشان دهند. از جمله باید تعامل خانواده‌های دانش‌آموزان و دانشجویان در اداره مدارس و دانشگاه‌ها، بیشتر از پیش فراهم شود، و همچنین باید با اولویت‌دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و به‌خصوص صاحبان کسب و کارهای آسیب‌دیده تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را به‌‌منزله ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛ و البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید. ایران عزیز، همچنان که در پی سال‌ها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، ان‌شاءالله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هرچه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربیان و معلمین، و با اولویت‌دادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجه تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور به‌سوی قلّه‌های پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود، و این البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان عجّل‌‌الله‌ تعالی فرجه‌الشریف هرچه سریع‌تر و بهتر صورت خواهد پذیرفت بِاِذن‌ِالله تعالی. و السّلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته.‌
شهید علی لاریجانی در خاطرهای جالب نقل میکند: زمانی که مسئول هستهای بودم در قم به کتابخانه آقای جعفریان رفتم. دیدم کسی اطلاعیههای ترحیم را جمع کرده و آقای جعفریان نگهداری میکند؛ روی یکی از این برگههای ترحیم نوشته شده بود «حاج علی هستهای».
همه دنیا میدانند که تغییر نام خلیج فارس به نامی مجعول به هیچوجه کار دوستانه و شرافتمندانهای در عُرف بینالملل نیست و ناقض تمامیت ارضی ایران است؛ درنتیجه، جمهوری اسلامی ایران در برابر آن با تمام قوا ایستاده و خواهد ایستاد.
رئیس اندیشکده راهبرد تحول در برنامه جنگ تحمیلی سوم گفت: تنگه هرمز، متعلق به حاکمیت جمهوری اسلامی ایران است و کشورمان، نجابت به خرج داده و با اقتصاد جهانی همراهی کرده بود، خودش تحریم شد و دیگران را در سختی قرار نداد، اما امروز از حق خود در این منطقه استفاده میکند.
همرزم و رفیق سردار نائینی اعلام کرد: استعداد بالای رسانهایاش، او را به مسئولیت تبلیغات قرارگاه خاتمالانبیا رساند؛ نگاه راهبردی او در مرکز اسناد، فرماندهان بزرگ را پای کار آورد و منجر به خلق آثار ارزشمندی از خاطرات یاران جنگ شد.
تصویری از رهبر شهید انقلاب اسلامی در کرانه خلیج فارس مشاهده می کنید.
پس از جنگ اخیر، واقعیت میدانی نشان میدهد روابط ایران با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به سطحی کمسابقه و حتی بیسابقه از آسیب و فرسایش رسیده است. آنچه امروز مشاهده میشود، نه صرفا یک تنش مقطعی، بلکه نوعی اختلال عمیق در زیرساختهای اعتماد، همکاری و درک متقابل است؛ وضعیتی که طی سالهای گذشته با دشواری شکل گرفته بود و اکنون بهطور جدی تضعیف شده است. پس از جنگ اخیر، واقعیت میدانی نشان می‌دهد روابط ایران با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به سطحی کم‌سابقه و حتی بی‌سابقه از آسیب و فرسایش رسیده است. آنچه امروز مشاهده می‌شود، نه صرفا یک تنش مقطعی، بلکه نوعی اختلال عمیق در زیرساخت‌های اعتماد، همکاری و درک متقابل است؛ وضعیتی که طی سال‌های گذشته با دشواری شکل گرفته بود و اکنون به‌طور جدی تضعیف شده است. این شرایط، مناسبات منطقه‌ای را بر بستری از بی‌اعتمادی، احتیاط و بازتعریف منافع قرار داده و عملا چشم‌انداز همکاری‌های پایدار را با ابهام مواجه کرده است. در چنین فضایی، هرگونه تلاش برای بازسازی روابط نیازمند زمان، ابتکارهای دیپلماتیک سنجیده و درک واقع‌بینانه از تحولات امنیتی و سیاسی منطقه خواهد بود، چرا‌که وضعیت کنونی بیش از هر زمان دیگر به یک بازاندیشی جدی در الگوهای تعامل منطقه‌ای نیاز دارد. با این حال و برای فهم دقیق‌تر افق‌های پیش‌روی مناسبات ایران و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در دوران پساجنگ، دورانی که با لایه‌های پیچیده‌ای از بی‌اعتمادی، ملاحظات امنیتی و بازتعریف معادلات منطقه‌ای همراه است، ضرورت رجوع به نگاه‌های تحلیلی و تجربه‌های دیپلماتیک بیش از پیش احساس می‌شود. در همین چارچوب، «شرق» به گفت‌وگویی تفصیلی با محمد ایرانی، دیپلمات باسابقه و سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در کویت، لبنان و اردن‌، نشسته تا با بهره‌گیری از شناخت عمیق او از مناسبات منطقه‌ای، ابعاد این وضعیت و سناریوهای محتمل پیش‌رو را واکاوی کنیم.
سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در عراق گفت: جمهوری اسلامی ایران از الان به بعد باید تنگه هرمز را از نگاه ژئوپلتیک، ژئواکونومیک و راهبردی مدیریت کند.
