رویداد ملی تئاتر میدانی «آقای شهید ایران» با هدف پاسداشت مقام قائد شهید امت حضرت آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای (ره)، از تاریخ ۱۸ تا ۲۵ تیرماه ۱۴۰۵ بهصورت همزمان در میادین و اجتماعات مردمی سراسر کشور برگزار خواهد شد.
چهارمین شب ویژهبرنامه «خیمه هنر» چهارشنبه ۱۰ تیرماه با حضور گروههای موسیقایی، خوانندگان، راویان، شاعران و هنرمندان آیینی برگزار شد. به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی انجمن موسیقی ایران، چهارمین شب «خیمه هنر» از همان دقایق نخست، رنگ و بوی موسیقی به خود گرفت. پیش از آنکه نخستین روایت عاشورایی آغاز شود، صدای‌سنج و دمام فضای فرهنگی تئاتر شهر را دربر گرفت و ریتم‌های حماسی جنوب ایران، مخاطبان را به دل آیین‌های دیرینه محرم برد. اجرای گروه «آوای ساحل» تنها یک برنامه افتتاحیه نبود؛ نوایی بود که حال و هوای شب را ساخت و مسیر ادامه برنامه را مشخص کرد.
کارگردان فیلم «صبح اعدام» از تولید مستندی با محوریت حضور مهمانان خارجی در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب خبر داد و گفت این پروژه با الهام از مستند «حال خونین دلان» ساخته میشود.
بناهای تاریخی ایران که از موج انفجارهای اخیر جان سالم به در بردهاند، اکنون در وضعیتی «شکننده» و «برزخی» قرار دارند. «غلامرضا رحمانی»، رئیس پژوهشکده حفاظت و مرمت، معتقد است اگرچه در مخاصمه اخیر نسبت به بحرانهای قبلی آمادهتر بودهایم، اما هنوز تا رسیدن به یک مدیریت بحران تخصصی و چندرشتهای فاصله داریم. او هشدار میدهد که در شرایط فعلی «زمان» بزرگترین دشمن میراثفرهنگی است و هرگونه اظهارنظر غیرکارشناسی میتواند اعتبار بینالمللی ایران را در پیگیری حقوقی خسارتها خدشهدار کند. مریم کاظمی‌زاده- درحالی‌که آتش‌بس هر روز شکننده‌تر به نظر می‌رسد، آثار تاریخی آسیب‌دیده از جنگ ۴۰ روزه در وضعیتی معلق میان «ترمیم» و «فرسایش» ایستاده‌اند. معمولاً پس از پایان حمله‌ها، بحرانی دیگر تازه آغاز می‌شود؛ بحرانی خاموش که می‌تواند بخشی از حافظه تاریخی یک کشور را برای همیشه از میان ببرد. آینه‌کاری‌هایی که زیر موج انفجار از سقف جدا شده‌اند، آثاری که شبانه از موزه‌ها خارج شده‌اند و بناهایی که ردِ آسیب هنوز بر جانشان مانده است، همگی نشانه‌های یک «وضعیت شکننده»‌اند. کارشناسان میراث‌فرهنگی در گفت‌وگو با «پیام ما» هشدار می‌دهند که در مرحله پس از بحران «زمان» اهمیت حیاتی پیدا می‌کند؛ جایی که هر تأخیر در تثبیت و مرمت اضطراری می‌تواند به‌اندازه خودِ جنگ ویرانگر باشد. بناهای تاریخی ایران که از موج انفجارهای اخیر جان سالم به در برده‌اند، اکنون در وضعیتی «شکننده» و «برزخی» قرار دارند. «غلامرضا رحمانی»، رئیس پژوهشکده حفاظت و مرمت، معتقد است اگرچه در مخاصمه اخیر نسبت به بحران‌های قبلی آماده‌تر بوده‌ایم، اما هنوز تا رسیدن به یک مدیریت بحران تخصصی و چندرشته‌ای فاصله داریم. او هشدار می‌دهد که در شرایط فعلی «زمان» بزرگ‌ترین دشمن میراث‌فرهنگی است و هرگونه اظهارنظر غیرکارشناسی می‌تواند اعتبار بین‌المللی ایران را در پیگیری حقوقی خسارت‌ها خدشه‌دار کند: