کاخ گلستان و سعدآباد تعادل سازهای خود را ازدستدادهاند / متخصصان میراثفرهنگی باید سریعتر به بناهای تاریخی آسیبدیده دسترسی پیدا کنند
بناهای تاریخی ایران که از موج انفجارهای اخیر جان سالم به در بردهاند، اکنون در وضعیتی «شکننده» و «برزخی» قرار دارند. «غلامرضا رحمانی»، رئیس پژوهشکده حفاظت و مرمت، معتقد است اگرچه در مخاصمه اخیر نسبت به بحرانهای قبلی آمادهتر بودهایم، اما هنوز تا رسیدن به یک مدیریت بحران تخصصی و چندرشتهای فاصله داریم. او هشدار میدهد که در شرایط فعلی «زمان» بزرگترین دشمن میراثفرهنگی است و هرگونه اظهارنظر غیرکارشناسی میتواند اعتبار بینالمللی ایران را در پیگیری حقوقی خسارتها خدشهدار کند. مریم کاظمی‌زاده- درحالی‌که آتش‌بس هر روز شکننده‌تر به نظر می‌رسد، آثار تاریخی آسیب‌دیده از جنگ ۴۰ روزه در وضعیتی معلق میان «ترمیم» و «فرسایش» ایستاده‌اند. معمولاً پس از پایان حمله‌ها، بحرانی دیگر تازه آغاز می‌شود؛ بحرانی خاموش که می‌تواند بخشی از حافظه تاریخی یک کشور را برای همیشه از میان ببرد. آینه‌کاری‌هایی که زیر موج انفجار از سقف جدا شده‌اند، آثاری که شبانه از موزه‌ها خارج شده‌اند و بناهایی که ردِ آسیب هنوز بر جانشان مانده است، همگی نشانه‌های یک «وضعیت شکننده»‌اند. کارشناسان میراث‌فرهنگی در گفت‌وگو با «پیام ما» هشدار می‌دهند که در مرحله پس از بحران «زمان» اهمیت حیاتی پیدا می‌کند؛ جایی که هر تأخیر در تثبیت و مرمت اضطراری می‌تواند به‌اندازه خودِ جنگ ویرانگر باشد. بناهای تاریخی ایران که از موج انفجارهای اخیر جان سالم به در برده‌اند، اکنون در وضعیتی «شکننده» و «برزخی» قرار دارند. «غلامرضا رحمانی»، رئیس پژوهشکده حفاظت و مرمت، معتقد است اگرچه در مخاصمه اخیر نسبت به بحران‌های قبلی آماده‌تر بوده‌ایم، اما هنوز تا رسیدن به یک مدیریت بحران تخصصی و چندرشته‌ای فاصله داریم. او هشدار می‌دهد که در شرایط فعلی «زمان» بزرگ‌ترین دشمن میراث‌فرهنگی است و هرگونه اظهارنظر غیرکارشناسی می‌تواند اعتبار بین‌المللی ایران را در پیگیری حقوقی خسارت‌ها خدشه‌دار کند:
