انتقال یا دگردیسی ذهن یا بدن

دست‌ها و چشم‌هایی که قبل از دانشگاه و رسانه و اینترنت (تکنولوژی)، ماهر و مولد بودند ولی الان اغلب به عنوان اپراتور ذهن هستند آثار انتقالی شاید در ابتدا به واسطه روایت و یا نوستالژی هیجان‌انگیز و یا احساسات‌برانگیز باشند، اما هیچ حسی را انتقال نمی‌دهند (احساسات با حس متفاوت است) و تکینگی ندارند و بعد از انتقال پیام‌ها و مفاهیم‌شان خاموش می‌شوند. این آثار مورد علاقه مفسران و عموم مردم است که دنبال رازگشایی و تفسیر هستند. مفسران دنبال کشف ارتباط تابلو با عوامل بیرونی مثل روان هنرمند هستند و تقلیل اشیا و حیوانات و رنگ‌ها به نماد و نشانه از تبعات این نوع مواجهه ذهنی است و این مواجهه به دلیل ایجاد احساسات خوشآیندی مثل کشف و فهم و نهایتا تملک از استقبال عامه برخوردار است و اغلب موجب فروش اثر می‌شود. اگر یک نفر با عنوان نقاش ذهنیاتش را مستقیم روی تابلو بیاورد یک ناقل است نه نقاش. در اینجا ما با transportation (انتقال) سر و کار داریم. چون فقط چیزهایی مثل اتفاقات اجتماعی یا درونیات خودش و یا تصویرهای بیرونی را مستقیما روی تابلو انتقال داده است. در این حالت دست و چشم نقاش ابزار ساخت نیستند بلکه ابزار انتقال ذهنیات هستند.