روزنامه اصولگرا: مذاکره فعلی صرفاً برای «پایاندادن به یک جنگ» است
یکی از تفاوتهای اساسی این دوره از مذاکرات با تجربههای قبلی از جمله برجام نگاهی است که به میز گفتوگو وجود دارد. در اینجا مذاکره بههیچعنوان یک فرایند رمانتیک برای تنشزدایی در شرایط صلح و آرام نیست؛ بلکه دقیقاً بخشی از «فرایند جنگ» و مرحله تثبیت و تفهیم پیروزیهای میدانی است. علی ملکی- توافق یا جنگ؟ سرنوشت تنگه هرمز، اورانیوم و لغو محاصره؛ این‌ها پرسش‌هایی است که افکار عمومی به دنبال پاسخ آن‌هاست. روز جمعه (22 خرداد 1405) سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان با حضور در تلویزیون سعی کرد به این ابهامات پاسخ دهد. عراقچی توضیح داد که ایران پس از پشت سر گذاشتن دو جنگ سنگین، اکنون در موضع قدرت قرار دارد و مذاکرات فعلی را «ابزاری برای تثبیت دستاورد‌های میدانی» می‌بیند. او تأکید کرد «مذاکره و مذاکره‌کننده متکی به قدرت میدانی است و مذاکره بدون قدرت میدان به نتیجه نمی‌رسد». از نظر او، ایران به یک «پیروزی راهبردی» دست یافته و هدف تفاهم فعلی این است که این «پیروزی را تثبیت کند.» او درباره ساختار توافق توضیح داد که فرایند دومرحله‌ای است؛ ابتدا «یادداشت تفاهم اسلام‌آباد» برای خاتمه جنگ در همه جبهه‌ها امضا می‌شود و سپس مرحله دوم برای «توافق نهایی» آغاز خواهد شد که موضوع هسته‌ای به آن زمان موکول شده است. عراقچی گفت در «مرحله اول» درباره «رفع کامل محاصره دریایی آمریکا»، «آزادی دارایی‌های مسدود شده» و «طرح بازسازی اقتصادی» توافق صورت می‌گیرد.عراقچی در ادامه تصریح کرد که قدرت دفاعی و جان‌فشانی نیرو‌های مسلح یک «تضمین ذاتی» برای امنیت ایران ایجاد کرده و «دیگر هیچ‌کسی حتی فکر اینکه سر به سر مردم ایران بگذارد را نخواهد کرد.» یکی از مهم‌ترین اخبار 100 روز گذشته، مربوط تنگه هرمز است. عراقچی درباره این اهرم راهبردی اعلام کرد «آینده اداره تنگه هرمز با گذشته متفاوت خواهد بود» و خدماتی که ایران برای ایمنی عبورومرور ارائه می‌دهد دیگر مجانی نخواهد بود. قرارگیری سخنان عراقچی در کنار وقایع میدانی، ادعا‌های طرف آمریکایی و اخباری که در رسانه‌ها دست‌به‌دست می‌شود، فضای پیچیده‌ای ایجاد کرده که درک آن نیازمند یک صورت‌بندی شفاف و روشن است. 1- نیاز آمریکا به توافق؛ فرصت برای ایران
