با حصول تفاهم، این واقعیت آشکار میشود که دیپلماسی چگونه میتواند نقش ترجمه و تبدیل دستاوردهای میدانی و موفقیتهای نظامی به نتایج پایدار سیاسی و اقتصادی را ایفا کند؛ بهگونهای که پیروزیهای حاصل در میدان به سرمایههای ماندگار در عرصههای سیاست، امنیت و اقتصاد تبدیل میشوند.
حالا که به هر ترتیبی تفاهمنامهای اولیه امضا شده و دو طرف برای توافق نهائی چانهزنی میکنند باید بیش از گذشته هشیار بود. ما در مقطعی حساس از تاریخ غرب آسیا هستم، در این مقطع هیچ جای سستی و خطا نیست و هیچکس حق ندارد خطوط قرمز رهبری را کمرنگ کرده و یا خدای ناکرده از آن عبور کند. رهبر انقلاب در تمامی پیام‌های خود از ابتدای زعامت‌شان تا امروز هیچ اشاره‌ای به موضوع هسته‌ای ایران نکرده و هیچ جایی برای آن در چشم‌انداز پایان جنگ در نظر نگرفته‌اند. این اقدام معنادار می‌تواند نشانه‌ای از این باشد که از نظر جمهوری اسلامی ایران پرونده مذاکرات هسته‌ای با تجاوز آمریکا و اسرائیل به کشورمان مختومه شده و تلاشی برای احیای آن صورت نخواهد گرفت. این اقدام را می‌توان یکی از هوشمندانه‌ترین خطوط قرمزی دانست که توسط رهبر انقلاب ترسیم شده است. بر این اساس هرگونه مذاکره‌ای برای تعیین شرایط پایان جنگ نباید در ادامه مذاکرات قبلی ایران و با همان اهداف و چهارچوب تعریف شود.
بر اساس گزارشها از تفاهم ایران و آمریکا، تهران در ازای رفع محاصره تنگه هرمز را میگشاید؛ توافقی برگشتپذیر که بدون تحقق خواستههای حداکثری واشنگتن، دست برتر ایران و فرصت بازسازی اقتصادی و نظامی را تثبیت میکند.
موضوع امضای تفاهم نامه با آمریکا شعله های خشم تندروها را برانگیخت و در این مدت خط و نشان های صریح و تندی از جانب مجریان صداوسیما و تجمعات خیابانی برای هیأت مذاکره کننده به طور مشخص محمدباقر قالیباف کشیده شده است.