بسته شدن تنگه هرمز چه تاثیری بر آتش بس دارد؟ آیا احتمال دارد دوباره جنگ آغاز شود؟
رئیس دانشکده روابط بین الملل گفت: آینده منطقه نه کاملاً جنگی است و نه کاملاً همکاریمحور، بلکه ترکیبی از هر دو خواهد بود. در میانه بازآراییِ موازنه‌های امنیتی خاورمیانه و همزمان با فرسایش الگوهای کلاسیک بازدارندگی، محمدرضا دهشیری، استاد علوم سیاسی و رئیس دانشکده روابط بین‌الملل معتقد است که تنش‌های جاری میان ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی بیش از آنکه در مدار یک تقابل صرفاً نظامی قابل تحلیل باشد، در چهارچوب «گذار به بازدارندگی ژئوپلتیکی» معنا پیدا می‌کند؛ گذاری که به گفته او، پس از جنگ رمضان، تنگه هرمز را از یک گذرگاه انرژی به «ستون چهارم بازدارندگی ایران» ارتقا داده و سطح بازدارندگی را از مؤلفه‌های متعارف نظامی به عرصه ژئوپلتیک انرژی منتقل کرده است. دهشیری در گفت‌وگو با «ایران» با ترسیم سه سناریوی «بازدارندگی پایدار و جنگ سرد منطقه‌ای»، «مدیریت تنش و دیپلماسی محدود» و «چرخه درگیری‌های دوره‌ای» تأکید می ‌کند که آینده روابط تهران، واشنگتن و تل‌آویو تحت تأثیر متغیرهایی چون فشار قدرت‌های بزرگ، تحولات داخلی آمریکا و اسرائیل، وضعیت اقتصاد جهانی و گسترش جنگ‌های سایبری و پهپادی بیش از هر زمان دیگری به سمت رقابت کنترل‌ شده، مدیریت بحران و بی‌ثباتی‌های مقطعی سوق یافته و چشم ‌انداز صلح پایدار را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.
