خنده بر لبهی تیغ؛ روایتی از تدفینِ آرزوها در دخمههای نوین
جامعهای که لنگرِ امنیت روانی و عدالت اجتماعیاش را از دست داده، مدام به چپ و راست متمایل میشود و در این تلاطم، آرزوها و عقلانیتِ هزاران جوان (عاقل و فرزانه) از حسرتِ ثبات و آرامش، به مسلخ میرود.




