جنگ تمام شد
در واپسین ساعات شامگاه یکشنبه و نخستین دقایق بامداد دوشنبه، در حالی که منطقه در حساسترین نقطه خود میان دو چشمانداز متضاد تشدید درگیری یا گشایش دیپلماتیک در نوسان بود، سرانجام کفه دیپلماسی بر منطق تقابل سنگینی کرد و پس از ۶۹ روز رایزنیهای فشرده، رفتوآمدهای مستمر میانجیها و تلاشهای پیگیر بازیگران منطقهای و بینالمللی، تهران و واشینگتن به یک تفاهم اولیه دست یافتند و به تعبیری فضای شکننده آتشبس به پایان جنگ ختم شد. در واپسین ساعات شامگاه یکشنبه و نخستین دقایق بامداد دوشنبه، در حالی که منطقه در حساس‌ترین نقطه خود میان دو چشم‌انداز متضاد تشدید درگیری یا گشایش دیپلماتیک در نوسان بود، سرانجام کفه دیپلماسی بر منطق تقابل سنگینی کرد و پس از ۶۹ روز رایزنی‌های فشرده، رفت‌وآمدهای مستمر میانجی‌ها و تلاش‌های پیگیر بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی، تهران و واشینگتن به یک تفاهم اولیه دست یافتند و به تعبیری فضای شکننده آتش‌بس به پایان جنگ ختم شد. بدون شک این تفاهم در وضعیتی مملو از بی‌اعتمادی، تهدید و محاسبات متضاد شکل گرفت. از همین رو، بسیاری آن را نه یک توافق عادی، بلکه نقطه‌ای تعیین‌کننده در مسیر تحولات آینده منطقه ارزیابی می‌کنند. اهمیت این تفاهم از آن جهت دوچندان است که در شرایطی حاصل شد که تنها ساعاتی پیش از آن، حمله اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت، بار دیگر سایه تشدید تنش‌ها را بر منطقه گسترانده بود. با‌این‌حال، تهران با ترجیح‌دادن مسیر دیپلماسی و چشم‌پوشی از واکنشی که می‌توانست معادلات را به سوی رویارویی گسترده‌تر سوق دهد، عملا فرصت لازم را برای تثبیت روند مذاکرات فراهم کرد. از این منظر، کشور وارد مرحله‌ای جدید شده است؛ مرحله‌ای که می‌توان از آن به‌عنوان آغاز دوران «پساجنگ» یاد کرد؛ هرچند تحقق کامل این وضعیت همچنان به سرنوشت مذاکرات پیش‌رو وابسته است.
