موسیقی باید اذهان را تسخیر کند تا ماندگار شود/ عامل موفقیت سرودهای اخیر در درک خوب از کف خیابان است/ موسیقی مذهبی و مداحی باید آکادمیک شود

هوشنگ جاوید در بررسی سرودها و مداحی‌های تولید شده در ایام جنگ تحمیلی می‌گوید: در شرایط فعلی، آمیختگی فرهنگ کوچه و بازار با فرهنگ مردمیِ کوچه و بازار نسبت به آثار تولیدی، پاسخ بهتری به برانگیزانندگی در شرایطی چون امروز است. به گزارش خبرنگار ایلنا، همواره موسیقی‌های ملی میهنی از ارزش و اهمیت خاصی برخوردار هستند و این اولویت در همه کشورها وجود دارد. دامنه این تمایل به کاربرد موسیقی در شرایط بحران می‌رسد. موسیقی در همه ادوار و در همه مقاطع تاریخی اهمیت داشته است؛ چراکه روحیه بخش است. این اهمیت در کشور ما دو چندان است چراکه موسیقی در ایران ریشه در آیین‌های تاریخی دارد.  در شرایط جنگی موسیقی مانند ابزاری برای روحیه بخشی عمل می‌کند. ریتم و شعر دو عنصر مهمی هستند که در این بستر مولفه‌هایی مهم محسوب می‌شوند و در نهایت موسیقی حماسی را می‌سازند. اما این تمام ماجرا نیست! زمانی می‌توان چنین آثاری را ماندگار دانست که توسط عامه مردم در کوچه و بازار زمزمه شوند. حتی باید پا را فراتر گذاشت و آن دسته از آثار ملی میهنی را ماندگار دانست که پس از چند دهه هنوز در شرایط بحرانی و غیر معمول قابل شنیدن باشند و مفاهیم مهمی چون «وطن پرستی»، «شهادت»، «ایثار» را به شنونده انتقال دهند. نگاهی به آثار موسیقایی سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی و قعطات تولید شده در طول جنگ را، می‌توان در این دسته آثار قرار داد.