انسان بی‌خود؛ بازخوانی مفهومی کلیدی در ادبیات شریعتی

از خود بیگانگی، در حقیقت نقض سرشت و فطرت نهفته در انسان است. جامعه امروزی و شرایط تحمیلی آن انسان را از خود بیگانه می‌کند به گونه‌ای که او خود را در وجود یا شیء دیگری می‌بیند.