جنگ و نقاشی پشت شیشه

وقتی جنگ رخ می‌دهد، پنجره‌ها و شیشه‌ها آسیب‌پذیرتر شده، گاهی شکسته، چسب خورده و خطرناک‌تر می‌شوند و در کانون توجه قرار می‌گیرند. حالا تصور کنید هنرمندی در پشت پنجره‌های این شهر پرسه می‌زند، می‌اندیشد و به قلب‌ها، شیشه‌ها و دل‌های شکسته هم‌وطنانش می‌اندیشد. مهدی  مکی‌نژاد-عضو هیئت‌علمی فرهنگستان هنر: وقتی جنگ رخ می‌دهد، پنجره‌ها و شیشه‌ها آسیب‌پذیرتر شده، گاهی شکسته، چسب خورده و خطرناک‌تر می‌شوند و در کانون توجه قرار می‌گیرند. حالا تصور کنید هنرمندی در پشت پنجره‌های این شهر پرسه می‌زند، می‌اندیشد و به قلب‌ها، شیشه‌ها و دل‌های شکسته هم‌وطنانش می‌اندیشد. این هنرمند می‌تواند هر‌کدام از ما باشد. حالا که بحث شیشه و آینه به میان آمد، ممکن است این پرسش مطرح شود که این دو چه ارتباطی با نقاشی و این جنگ دارند؟ این موضوع از منظرهای متفاوت جامعه‌شناسی، نشانه‌شناسی، اسطوره‌شناسی، هنری، اجتماعی و اخلاقی قابل بررسی و تحلیل است. هنرمندان به‌عنوان عضوی از خانواده بزرگ ایران، احساس مسئولیت می‌کنند و نسبت به سرنوشت کشور بی‌تفاوت نیستند. نقاشی که به قاب شکسته‌شده تابلوی نقاشی منزل خود می‌نگرد و استادکاری که شکسته‌شدن آینه‌کاری‌ها، اُرسی‌ها و آثار فرهنگی و هنری موزه‌ها را از قاب تصاویر رسانه‌ها مشاهده می‌کند، متوجه این نکته کلیدی و اساسی هست که این موضوع فقط آسیب‌خوردن به یک اثر هنری نیست، این جنایت در راستای همان نبرد تمدنی است که از تخریب زیرساخت‌ها و همه عناصر توسعه دریغ ندارد. در قاموس این هیولای مدرن، فرهنگ، نمادها، بنیان‌های هویت‌ساز و هر آنچه تمدن ایرانی را ساخته است، به هیچ انگاشته می‌شود و اهمیتی ندارد.