سر برآوردن تندیسهای ترسناک از تالابها!
در نگاه پرستیژیاکومو هنرمند معاصر فرانسوی،، هنر نباید خود را از طبیعت جدا کند. آتار او قرار نیست برای همیشه ثابت بمانند. باران، باد، نور خورشید، جزر و مد، رشد جلبکها و فرسایش، همگی به مرور زمان ظاهر آنها را دگرگون میکنند؛ به گونهای که طبیعت به شریک خلاق هنرمند تبدیل میشود به گزارش خبرنگار ایلنا، هنر محیطی در دهه‌های اخیر تلاش کرده مرز میان اثر هنری و طبیعت را از میان بردارد. این رویکردی است که در آن هنرمند، طبیعت را نه صرفاً بستری برای نمایش، بلکه بخشی از فرآیند خلق اثر می‌بیند و می‌داند. در این گونه هنری مدرن و جدید تمام عناصری در خلق اثر یا آثار هنری دخیل هستند. شاید عجیب به نظر برسد، اما در این میان طبیعت هم می‌تواند نقش آفرین باشد. عناصر طبیعی مانند باد، باران، نور، گیاهان، حتی رعد و برق و سیل طوفان، می‌توانند دخیل باشند. حتی باید گذر زمان را هم مولفه‌ای مهم دانست و این اغراق نیست. در این آمیختگی، گذر زمان به اندازه دست هنرمند در شکل‌گیری اثر نقش دارد و همین ویژگی، به آثار هویتی زنده و پویا می‌بخشد.
