چرا سه یوزمتولد شده در اسارت از بین رفتند ؟

مدیر ملی پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، با انتقاد از تمرکز بر تکثیر یوز در اسارت، می‌گوید که این روش نمی‌تواند راهکار اصلی نجات یوزپلنگ در ایران باشد. مدیر ملی پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، با انتقاد از تمرکز بر تکثیر یوز در اسارت، می‌گوید که این روش نمی‌تواند راهکار اصلی نجات یوزپلنگ در ایران باشد.  از آغاز پروژه تکثیر یوزپلنگ در اسارت (جدا کردن یوزها از طبیعت و انتقالشان به محوطه‌هایی محصور) حدود ۱۰ سال می‌گذرد، اما در تمام این مدت تنها سه توله یوز در سال ۱۴۰۱ متولد شدند که در نهایت هر سه تلف شدند.حمیدرضا ظهرابی، معاون سازمان حفاظت محیط زیست، درباره علت این ناکامی به فارس می‌گوید که در آن زمان تجربه و آمادگی کافی برای مدیریت چنین فرایندی وجود نداشت. از سوی دیگر، روند زایمان نیز به‌طور کامل و مطلوب پیش نرفت و مجموعه‌ای از عوامل، از جمله کمبود امکانات و تجهیزات و برخی مشکلات دیگر، باعث شد نتیجه مورد انتظار حاصل نشود.این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که طرح تکثیر یوزپلنگ ایرانی در اسارت با هدف نجات یکی از نادرترین گونه‌های حیات‌وحش کشور، در سال ۱۳۹۴ و با انتقال «کوشکی» و «دلبر» به پارک پردیسان آغاز شد، اما به اهداف اولیه خود دست نیافت. پس از آن، سازمان حفاظت محیط زیست با استفاده از یوزهای دیگر و فراهم کردن شرایط جدید، اجرای برنامه تکثیر را ادامه داد.در حال حاضر سه یوز ماده بارور به نام‌های «توران»، «آذر» و «ابریشم» و دو یوز ماده نابارور به نام‌های «دلبر» و «ایران» در این سایت نگهداری می‌شوند. در مقابل، تنها یک یوز نر به نام «فیروز» در سایت حضور دارد که اکنون ۱۵ ساله است.