اخبار مرتبط
نوای سوگ در «خیمه هنر»؛ ازسنج و دمام تا سوگخوانی مصطفی راغب
چهارمین شب ویژهبرنامه «خیمه هنر» چهارشنبه ۱۰ تیرماه با حضور گروههای موسیقایی، خوانندگان، راویان، شاعران و هنرمندان آیینی برگزار شد. به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی انجمن موسیقی ایران، چهارمین شب «خیمه هنر» از همان دقایق نخست، رنگ و بوی موسیقی به خود گرفت. پیش از آنکه نخستین روایت عاشورایی آغاز شود، صدای‌سنج و دمام فضای فرهنگی تئاتر شهر را دربر گرفت و ریتم‌های حماسی جنوب ایران، مخاطبان را به دل آیین‌های دیرینه محرم برد. اجرای گروه «آوای ساحل» تنها یک برنامه افتتاحیه نبود؛ نوایی بود که حال و هوای شب را ساخت و مسیر ادامه برنامه را مشخص کرد.
برگزاری همزمان رویداد ملی تئاتر میدانی «آقای شهید ایران» در سراسر کشور
رویداد ملی تئاتر میدانی «آقای شهید ایران» با هدف پاسداشت مقام قائد شهید امت حضرت آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای (ره)، از تاریخ ۱۸ تا ۲۵ تیرماه ۱۴۰۵ بهصورت همزمان در میادین و اجتماعات مردمی سراسر کشور برگزار خواهد شد.
افخمی از ساخت مستندی درباره تشییع رهبر شهید انقلاب خبر داد
کارگردان فیلم «صبح اعدام» از تولید مستندی با محوریت حضور مهمانان خارجی در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب خبر داد و گفت این پروژه با الهام از مستند «حال خونین دلان» ساخته میشود.
آنچه که سیمین دانشور پس از مرگ جلال نوشت
سیمین دانشور در سوگنامهای که برای جلال نوشته آورده است: «زیبا مُرد، همانطور که زیبا زندگی کرده بود، و شتابزده مُرد؛ عین فرومُردن یک چراغ...» محمدحسین دانایی، نویسنده و خواهرزاده جلال آل‌احمد در کتاب «رسالات» که به تازگی در انتشارات همرخ منتشر شده، نوشته است: دکتر سیمین دانشور، نویسنده، مترجم و استاد دانشگاه تهران، که با رمان ماندگار «سَووشون» جایگاهی ممتاز در ادبیات داستانی معاصر ایران یافت و به «بانوی ادبیات داستانی ایران» شهرت پیدا کرد، در طول سال‌های پس از درگذشت جلال آل‌احمد، یادداشت‌ها و مقالات متعددی درباره زندگی، شخصیت و آثار همسرش نوشت. از میان این نوشته‌ها، مقاله تأثیرگذار «غروب جلال» جایگاه ویژه‌ای دارد، متنی سرشار از عاطفه و اندوه که نخستین‌بار در سال ۱۳۶۰ توسط انتشارات رواق منتشر شد. دانشور در این مقاله در وصف مرگ جلال می‌نویسد: «زیبا مُرد، همان‌طور که زیبا زندگی کرده بود، و شتابزده مُرد؛ عین فرومُردن یک چراغ ... و حالا تبسم می‌کند و می‌گوید: کلاه سرِ همه‌تان گذاشتم و رفتم. بدترین کاری که به عمرش با من کرده بود، همین بود.» اما «غروب جلال» پیشینه‌ای نیز دارد. یازده سال پیش از آن، در روزهای تلخ شهریور ۱۳۴۸ و اندکی پس از درگذشت ناگهانی جلال آل‌احمد، دانشور به درخواست یکی از دوستانش یادداشتی کوتاه با عنوان «شرح حال آن ناکام» نوشت؛ یادداشتی که می‌توان آن را نخستین روایت او از زندگی و سرنوشت جلال دانست.
