
وقتی ستارههای آنتن از ستارههای زمین جلو میزنند
جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر تفاوت میان دو نوع نگاه به رسانه ورزشی را آشکار کرده است؛ یک نگاه که در آن گزارشگر و مجری نقش تسهیلگر را ایفا میکند و میکوشد مسابقه، تاکتیک و ستارههای زمین در مرکز توجه قرار بگیرند و نگاهی دیگر که در آن گاهی خودِ مجری و گزارشگر به سوژه اصلی تبدیل میشود. سپهر خرمی. خبرنگار ورزشی: جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر تفاوت میان دو نوع نگاه به رسانه ورزشی را آشکار کرده است؛ یک نگاه که در آن گزارشگر و مجری نقش تسهیلگر را ایفا می‌کند و می‌کوشد مسابقه، تاکتیک و ستاره‌های زمین در مرکز توجه قرار بگیرند و نگاهی دیگر که در آن گاهی خودِ مجری و گزارشگر به سوژه اصلی تبدیل می‌شود. این تفاوت فقط به کیفیت گزارش محدود نیست، بلکه به نوع مواجهه با مخاطب، نقد فنی، استفاده از آمار، احترام به تخصص و حتی میزان خودآگاهی رسانه‌ای بازمی‌گردد. در سال‌های اخیر فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری با رسانه‌های بین‌المللی در ارتباط بوده است. مخاطب ایرانی امروز علاوه بر شنیدن گزارش‌های داخلی، برنامه‌هایی مانند Match of the Day ،Monday Night Football، CBS Champions League و The Overlap را نیز دنبال می‌کند. نتیجه این مقایسه، پرسشی مهم است: چرا در بسیاری از مواقع، گزارشگران و کارشناسان خارجی به دلیل دانش و تحلیل‌هایشان مشهور می‌شوند اما در ایران بخشی از شهرت چهره‌های رسانه‌ای ناشی از حاشیه‌ها، جملات عجیب و سوژه‌های فضای مجازی است؟ خداحافظی‌های تکراری و ماجرای جمله جنجالی درباره سردار آزمون




