آپارتاید دیجیتال؛ وقتی اینترنت از «حق عمومی» به «امتیاز ویژه» تبدیل می‌شود
اینترنت در ایران دیگر فقط یک ابزار ارتباطی نیست؛ به‌تدریج به شاخصی برای سنجش نابرابری اجتماعی و اقتصادی تبدیل می‌شود. ایده «اینترنت طبقاتی» یا دسترسی‌های ویژه، حالا بیش از هر زمان دیگری مفهوم «آپارتاید دیجیتال» را به واقعیتی ملموس نزدیک کرده است؛ وضعیتی که در آن، بخشی از جامعه به اینترنت آزاد، خدمات ابری و ابزارهای جهانی متصل می‌ماند و بخش بزرگ‌تری در اینترنتی محدود، کند و کنترل‌شده گرفتار می‌شود. این شکاف تنها به کیفیت اتصال مربوط نیست، بلکه به تفاوت در دسترسی به فرصت، دانش، بازار کار و حتی روایت واقعیت گره خورده است. در شرایطی که اقتصاد دیجیتال به بخش مهمی از معیشت و آینده شغلی میلیون‌ها ایرانی تبدیل شده، محدودسازی اینترنت می‌تواند فراتر از یک سیاست ارتباطی، به عاملی برای تعمیق مهاجرت نخبگان، فرسایش اعتماد عمومی و عقب‌ماندگی فناورانه کشور تبدیل شود؛ مسیری که بسیاری آن را تهدیدی جدی برای آینده توسعه ایران می‌دانند.
